Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

     Όταν ο ψυχικά άρρωστος άνθρωπος στη γειτονιά σου προσπαθεί να σε τραβήξει μέσα στην παγίδα του και εσύ καταφέρνεις να μείνεις εκτός της πρόκλησης, τον κερνάς μια κούπα αξιοπρέπειας και ένα ποτήρι αυτοσεβασμού, παίρνει το σάκο της κακίας του στον ώμο και φεύγει χαμένος. Επειδή έμαθε να λειτουργεί με πρωτόγονο τρόπο,  θεωρεί πως  έχει πετύχει να σε επηρεάσει και να σε στεναχωρέσει. 
   Αλλά δεν ξέρει ότι δεν τσιμπάμε. Έχουμε εσωτερικό κόσμο που αδυνατεί να τον φανταστεί, αδυνατεί και να μας τον θίξει. Μακριά από τέτοιους ανθρώπους.  Δεν αξίζει να μπαίνεις στο παιγνίδι της τοξικότητάς τους. Κι όσο τους αποφεύγεις, τόσο σκάνε.

Κ.Μ