Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018



                              " Το τελευταίο σημείωμα "




Ποιος θα μπορούσε σήμερα να απορρίψει την πρόταση ανταλλαγής της ζωής του με μια άλλη ζωή, ενός "ασήμαντου" συντρόφου; 
Ποιος θα προχωρούσε αγέρωχος στο εκτελεστικό απόσπασμα, αφήνοντας πίσω ένα λαμπρό μέλλον και μια λαμπρή αρραβωνιαστικιά;
Ποιος θα δεχόταν να πεθάνει τόσο νέος, όντας καλλιεργημένος και με σημαντική μόρφωση, θεωρώντας ατιμωτική την γερμανική πρόταση για να σώσει το τομάρι του;

Δεν θα ήταν δυνατόν να σκαλώσω στα διάφορα γύρω γύρω της ταινίας και στις επιθέσεις που δέχτηκε περί του ποσοστού κομμουνιστικότητας που προέβαλε.
Στέκομαι στο γεγονός ότι μια τέτοια τραγική ιστορία όπως η εκτέλεση διακόσιων ανθρώπων στην Καισαριανή την πρώτη του Μάη του 44, γίνεται πια ευρέως γνωστή. Με κεντρικό άξονα, πέρα από την ψυχρή και άδικη αντιμετώπιση των Γερμανών απέναντι στους αντιστασιακούς, το θέμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που από κάποιους θεωρείται το παν για να μπρορούν να ζουν.

Και τέλος ποιος άλλος θα μπορούσε να ερμηνεύσει τόσο πειστικά τον ρόλο του Ναπολέοντα Σουκατζίδη εξόν από τον Ανδρέα Κωνσταντίνου, που σε μπάζει στο δράμα μιας αληθινής ιστορίας με καθόλου δραματικό τρόπο, παρά με αυθεντικό ηθικό χαρακτήρα;

Κ.Μ